Karny&Noak

Spontanicznie powstałe portrety jednego z najwybitniejszych polskich rzeźbiarzy XX w. Alfonsa Karnego, wykonane przez poliglotę, podróżnika, miłośnika sztuki i amatora fotografii - Jerzego Noaka. Spotkanie obu tych osobowości zaowocowało ponad sześćdziesięcioma kadrami, przedstawiającymi Alfonsa Karnego innego niż znamy go z kart opracowań poświęconych historii sztuki. 

Kurator wystawy: Grzegorz Dąbrowski

Alfons Karny (1901–1989)

Wybitny artysta, urodzony w Białymstoku, specjalizujący się w rzeźbie portretowej. W 1937 roku pisał: „W sztuce nie uznaję ani walorów, ani mody nowoczesności, ani sensacji - uznaję wartości wieczne, tkwiące w istocie bytu duchowego. Rzeźba dla mnie ma być symbolem nieznanych, ukrytych w nas wartości psychicznych i ma być zagadką samą w sobie, bez tematu. (...) Szukam odwiecznego spokoju i odwiecznej radości estetycznej w ładnej, miękkiej linii, harmonijnej, cichej, a jednocześnie tytanicznej, bez odrobiny dramatu, rozterki, bólu, niewiary".

Jerzy Noak (1915–2000)

Urodził się w Święcianach koło Wilna, w 1937 roku ukończył filologię romańską na Uniwersytecie Stefana Batorego. Pracował jako nauczyciel w liceum w Różanymstoku i Białymstoku. Więzień Majdanka. Po wojnie zamieszkał w stolicy, na Uniwersytecie Warszawskim prowadził zajęcia z języka francuskiego i niemieckiego. W 1965 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie aż do emerytury pracował w bibliotece Uniwersytetu Stanowego w Lansing (Michigan). Człowiek wielu talentów - poliglota, podróżnik, miłośnik sztuki, fotograf.